Verslagen Overzicht Bewerken Verwijderen

Retour BH met de Fattires (door Siem geschreven)


Locatie :
WebLink voor ritinformatie : http://connect.garmin.com/activity/118548207
Wederom een mooi verslag van Siem Wijnhorst.


Hoe ik het in mijn hoofd durfde halen om nog eens een keer met de Fat Tires mee te rijden (na mijn nederlaag van afgelopen zondag 25 sept tijdens de rit huiswaarts na het strandritje Katwijk) weet ik ook niet, maar het gebeurde gewoon. Alhoewel, op de heenreis over het strand kwam ik toch als derde achter Aad en gastrijder Jan aan….
Na die bewuste strandrit had ik Aad nog even gemaild om te bedanken, en liet ik vallen weer eens een keer mee te willen gaan naar Burg Haamstede.
“Nou”, mailde Aad terug, “hou de site maar in de gaten want binnenkort gaan we daar weer heen”. Dus ik gelijk op de Fat Tires site kijken en ja hoor, daar stond het al : ritje Burgh Haamstede 2 oktober.
Kt, dan al ?! Behalve Aad en Piet had nog een Fat Tire zich aangemeld, dus ik dacht “een man erbij is dus een leuk kluppie van vier om lekker samen op te rijden. Ook de woorden “makkie an” naar Haamstede en “voor ’t windje terug” stonden me wel aan, dus laat ik het maar wagen.

Hoewel ik geestelijk en lichamelijk nog niet geheel was hersteld van de marteling na Katwijk trok ik zondagmorgen dan toch maar weer de mtb-schoenen aan. Ik zorgde ervoor dat ik even na 9 uur bij de pont stond. Dit keer op de Niner met keihard opgepompte Racing Ralph’s.

Toen ik Aad en Piet (de andere Fat Tire had zich afgemeld?) zag aankomen met onder hun bikes nog de keihard opgepompte nagenoeg profielloze Supermoto’s begon mij de moed al lichtelijk in de schoenen te zakken. Ook een blik op de benen van deze heren neemt alle twijfel “of ze wel kunnen fietsen” weg. Maar vooruit maar, de pont op en gaan, we zien wel waar we gaan stranden !

Vanaf de pont werd direct aangehaakt bij een stelletje semi-racefietsers op van die hybride / sportfietsen met van die hele dunne bandjes, dus het tempo lag gelijk al op 30+. Vanaf Vierpolders stonden we er echter weer alleen voor en nam Aad de leiding. Hierdoor ging het niet langzamer hoor……..
In de polders hing nog een lekker temperatuurtje en was het mistig, zodat mijn bril geheel besloeg en ik hem maar even opborg. Bij Nieuwenhoorn was de mist verdwenen en reden we klimaatneutraal (alhoewel, na die vegetarische BBQschotel van zaterdag?) met vrij zicht naar de Haringvlietsluizen, gevolgd door Havenhoofd, Goedereede en Ouddorp. Alles nog steeds met een tempo van 30+, waarbij Aad een stuk werd afgelost door Piet en zelfs een stukkie door mij. Hierbij zakte het tempo van 33 km/u naar kt 32 km/u naar g@d 31 km/u enz totdat Aad het wel welletjes vond en gelukkig de kop weer overnam…...

Het voordeel van zo’n lekker tempo is dat die saaie Brouwersdam dan ook redelijk snel weer achter je ligt, en je in de lommerrijke omgeving van Renesse ben aangeland, zo even 10 voor 11 !
Na een goed kwartiertje later en vanaf thuis 54 km verder kwamen we bij het mtb-parcours in Burgh Haamstede aan, waar Aad direct door reed en de baan opschoot. Voordeel is dat dat rare eerste stuk parcours dan even niet zo zwaar aanvoelt en je zowaar min of meer gewoon doorrolt.
Bij een klimmetje kon ik Piet voorbij lopen en de jacht openen op Aad, die er ondanks de Supermoto’s ook hier weer aardig de gang in had. Zelfs op de klimmetjes kwam Aad fietsend boven, kort gevolgd door mij en steevast gadegeslagen door een handjevol andere mtb’ers die op de toppen stonden uit te hijgen.
Na een afdalingkje met los zand onderaan kon ik Aad voorbij schieten doordat zijn Stevens een andere kant op wilde dan hij zelf. Maar van echt los rijden kwam niets, Aad bleef vlak achter me zo te horen. Na een dikke zes km is het parcours op en hebben we een halve minuut gewacht op Piet. Hij meldde dat ie de baan niet spannend genoeg vond en daarom nog even volgas over een boomstomp gekard was.

Verstandig als we alle drie waren besloten we om geen tweede rondje te maken maar op “gemakkie” huiswaarts te gaan. Die term kende ik inmiddels…..dus opstappen weer.
Na Renesse zijn we nog even gestopt voor een bakkie en appelpuntje waarna de reis weer verder ging.
Met dat kleine beetje wind mee ging het tempo o.l.v. de heer De Geus al rap naar de 35-36 km/u. Toch ook weer een hele snelheid op die Brouwersdam met al die andere niet allemaal even oplettende fietsers, skateboarders en weet ik al niet wat. Af en toe moest er dus even bijgeremd worden, waarna het tempo weer snel werd opgepakt. Links van ons lag de Noordzee er als een gigantisch blauw biljartlaken bij : nauwelijks een rimpeltje op het water. Langs de dam alleen geparkeerde auto’s en campers, veel met witte kentekens.

Inmiddels had ik al wat moeite om geen gaatje te laten vallen achter Piet of Aad, en moest ik mijn uiterste best doen om na elk hellingkje of bochtje aangehaakt te blijven.
Na Stellendam gaat de weg weer wat omhoog en dreigde ik de aansluiting te verliezen, toen gelukkig Aad ff “van het gas afging” toen er een klup wielrenners langs de weg stonden en zaten. Dit was weer net genoeg om aan te haken, zodat ik de helling naar boven op de Haringvlietsluizen weer mee kon komen. Heuvelaf ging het even naar 50+ km/u en werden we vergezeld door een wielrenner (die we eerst voorbij waren gegaan).

Ook na Nieuwenhoorn dreigde ik er mentaal (en dan ook direct lichamelijk) mee te kappen toen we een viaduct op moesten rijden en ik dan wat kracht tekort kom. Op een of andere wonderbaarlijke manier kon ik helling af weer aanpikken en ging het verder weer prima.
Bij de oprit naar de Harmsenbrug reed Aad bij Piet en mij weg, en Piet op zijn beurt bij mij. Ik wilde net helemaal de pijp aan Maarten geven toen ik zag dat het gat van een meter of 30 tussen Piet en mij niet groter werd. Hierdoor kreeg ik even nieuwe power en reed het gaatje boven op de brug weer dicht. Naar de Calandbrug toe namen Piet en ik een flinke aanloop, en met het aller, aller, allerlaatste beetje kracht in mijn benen kwam ik naast Piet (die daarop in een klap leeg was, vooral die mentale dreun laat je dan opgeven denk ik) en kon ik weer dicht bij Aad komen. Poehee !

Rustig aan peddelden we Rozenburg in, en na de Meeuwensingel sloeg Aad rechtsaf de klinkerweg op richting de boulevard. Verrassend dat dat heuveltje dan weer redelijk makkelijk opgereden wordt.
Natuurlijk lag de pont net aan en waren we ca. 13:30 uur weer in Maasluis.
Het was voor mij een pittig ritje (116 km, gemiddeld 28,4 km/u (inclusief de mtb baan dus) en totaal 4 uur en 5 min. rijden) maar wel weer gezellig en een ervaring rijker : rijden in zo’n treintje gaat echt een stuk makkelijker. Maar dat durf ik dus alleen als de paden ruim genoeg zijn en het niet te druk is.
Aad en Piet, dankjewel voor de sleep, zonder jullie had ik het nooit gered in dat tempo. (Volgens mij heeft Aad thuis in de kleerkast ook zo’n strak felblauw pakkie hangen met zo’n rode cape eraan en zo’n rood met geel schild erop met een “S” erin).

Tot de volgende keer, maar voorlopig kijk ik ff niet meer op jullie agenda !

Siem, wij rijden binnenkort een keer met jou club mee.
Hou ons maar ff op de hoogte van jullie agenda.
Geschreven door: Aad de Geus