Verslagen Overzicht Bewerken Verwijderen

Bergschenhoek-Zoetermeer


Locatie :
WebLink voor ritinformatie :
Hieronder weer een verslag van "Bushman" Siem, maar eerst nog dit:

We waren vandaag met 9 man, eens leer je al onze namen wel Siem!

En ook nog even nog over de laatste 5 van totaal 90 kilometers, speciaal voor Jaap:
Sjezus wat waren deze laatste kilometers een hel zeg. We hadden zeker 15 minuten in de sneeuw gestaan vanwege een lekke band, niet vanwege Ted.........
Mijn vingers begonnen net weer een teken van leven te geven totdat ik dat koude stuur weer vast moest pakken. Pijn, pijn, pijn, wat deden die vingers pijn. Pieter had hoofdpijn van de kou, en hij had zelfs als enige een helmmuts op.
In Maasland dacht ik echt dat de vingertoppen ieder moment van mijn handen af zouden breken.
Nog een klein stukkie dacht ik, schakelen en remmen ging niet meer. Voor de zekerheid zegde ik ruim voor het Wapen Siem en de jongeman op de cyclecrosser vast gedag.
Als Els maar thuis is dacht ik, de schuur had ik open gelaten. In de schuur aangekomen moesten mijn handschoenen uit. Hoe doe je dat als je vingers het niet meer doen? Met je tanden..... Daarna kloppen op de schuifpui en snel weer de schuur in.
Els deed de schuifpui open en ik snelde naar binnen. Al druipend van het water begreep ze dat ik zelf niet meer in staat was mijn over- en fietsschoenen, helm en de ook de rest uit te doen. 5 minuten later lag ik in een leeg bad, het "koude" water deed pijn.
Ik kreeg 2 glazen cola en een tosti waar ik hard aan toe was. Zeker een uur later deed alles het weer en inmiddels heb ik al aardig wat biertjes, 1,5 fles wijn en een heerlijke menu bij de Brasserie op.
Jaap, je hebt wat gemist!

Ritje met de Fat Tires 19-2-2012

Het was even rustig op de Bushmensite en agenda, en ik wilde niet weer de planning van de andere Bushmen in de war wilde gooien. Dus was ik van plan om deze zondagochtend zelf weer eens iets te regelen.
Toen ik echter op de Fat Tire-site de aankondiging zag van een rondje naar Hilligersberg, Zoetermeer en Rijswijk dacht ik : Gaaf ! Beetje afstand en beetje offroad !
Na een sms naar Marko met de vraag of ik welkom was kreeg ik een bevestigend antwoord, dus zodoende stond ik vanmorgen 9:00 uur bij café “de Ollies” in Maassluis.
Stuk voor stuk kwamen er een handvol Fat Tires aanrijden waarvan er zelfs één met een veldrijfiets. Ook kwam Ted er nog bij, dus zo was er een leuke club van een man of 8 en nee, ik weet nog steeds niet ieders naam (sorry!).

Met wat wind, lichte hagel en motregen in de rug vertrokken we richting Rotterdam. Gelukkig werden er rond Vlaardingen nog wat stukkies offroad gepakt, maar daarna was het alleen nog fietspad. Op die fietspaden ging de snelheid naar zo’n 33-34 km/u. Gelukkig had ik mijn banden flink hard opgepompt (2 Bar voor en net wat meer dan 2 Bar achter, inmiddels weet ik dat de Fat Tires op de verharde paden een tempo rijden waar een fietser met van die geschoren benen zich niet voor hoeft te schamen) en kon ik het goed bijhouden.
Na een goed uur fietsen kwamen we aan bij de mtb-baan Hilligersberg / Bergschenhoek, en splitse de groep zich in tweeën : de helft ging een rondje op het parcours doen, de andere helft ging op café.
Ted werd ontdaan van zijn halsband en muilkorf en stoof (nou dat viel wel mee met al die bagger) de baan op maar moest eerst even iets aan zijn kleding of fiets prutsen. Hij zei dat wij wel vooruit konden gaan, dus dat deden we dan ook.
Ik ben achter Aad en de jongeman op de veldrijfiets aangegaan, maar al snel liepen beide vast op de eerste klim (wielspin door de bagger) en kon ik de veldrijfiets voorbijsteken.
Beleefd bleef ik achter Aad hangen, totdat ook hij weer bleef steken op een klim vanwege gebrek aan grip. Inmiddels was Ted ons al voorbijgestoken na dat kleine bossie met die korte bochtjes en reed hij bij ons weg. Aad en ik ploeterden de baan verder af, en na de baan gerond te hebben deden we nog ff een bakkie in het outdoorcafé.

Op naar het volgende hoofdstuk : Zoetermeer !
Via de fietspaden reden we verder, weer met dat hoge gemiddelde van rond de 33 km/u. Er moest even gestopt worden om Marko’s lekke band te vervangen, maar na nog wat kilometers fietspad tegen de wind en natte sneeuw in langs de A12 konden we rechtsaf slaan en over wat “bos”paadjes naar het mtb parcours rijden.
Daar aangekomen werd Ted weer uit zijn dwangbuis gelaten en joeg hij weer de baan over, totaal geen respect tonend voor zijn metgezellen die bijna de leeftijd hebben waarop ze lid kunnen worden van omroep Max ! Het is een schande !
Samen met Aad en een andere Fat Tire reden we eerst het kleine rondje met die baggerprut aan de zijkant. De korte klimmetjes voelde ik wel goed in de benen, maar het ging lekker. Op een gegeven moment moest ik wel erg lang wachten op Aad. Toen hij weer in het zicht kwam vertelde hij dat ie wat bodemonderzoek had gedaan, en nu op zoek ging naar een bakkie koffie.
Inmiddels was Ted weer in de buurt en heb ik getracht met hem nog even de grote ronde te doen, maar al na 200 m was ik hem kwijt. Ik heb nog drie klimmen gedaan, en de downhillbult, en toen vond ik het ook wel weer welletjes en ben de anderen op gaan zoeken.

Na nog wat versnaperingen te hebben genuttigd zijn we opgestapt, en i.p.v. nog via Rijswijk te gaan zijn we toch maar langs Delft richting Maassluis gereden. Het was immers al half één, en een ieder was flink natgeregend en dus ook koud.
Op een fietspad tussen Nootdorp en Delft dreigde ik even in een dipje te komen en de aansluiting met de groep te verliezen. Marko zag dit en reed me weer naar het groepje, en hoewel dat maar zo’n 30 meter was, was dat toch even lekker.
Voor de zekerheid heb ik toen maar een gelletje genomen, en dat heeft me de rit verder wel geholpen denk ik, want het tempo lag hoog.
Op een gegeven moment kwamen we er achter dat er iemand miste, en toen we na een poosje weer compleet waren kon de rit vervolgd worden.

Iedereen had het nu koud, en op de oude trambaan vanuit Schipluiden begon het ook nog eens lekker hard te sneeuwen. De natte sneeuw zorgde ervoor dat ik aardig doorweekt raakte, en ook mijn handen deden nu zeer van de kou. Daar had de rest ook last van, en tot overmaat van ramp reed ook nu Ted lek !
Zo stilstaand werden we natuurlijk nog kouder en het begon nog harder te sneeuwen helaas. Na een beetje klooien (ventiel draaide nog mee de band uit na de eerste keer oppompen) konden we eindelijk verder. De groep was inmiddels in stukken verdeeld : een paar rijders die al redelijk opgebrand waren, waren na goed overleg al doorgereden tijdens Ted’s lekke band, en Ted moest ook even van het gas af doordat de band niet echt goed hard was.
Bij de Molenweg sloeg Ted linksaf en kon ik naar Marko en de veldrijder toerijden (daar bleek ik nog/weer de power voor te hebben ?) en zijn we met z’n drieën al bibberend en klappertandend en met zere klauwen en poten naar Maassluis gereden.
Marko ging bij Vlietzicht rechtdoor, en ik heb de veldrijder nog even naar “de Ollies” geleid. Toen kon ik ook naar huis !

In het centrum van Maassluis kwam ik weer wat op temperatuur, en thuis kreeg ik in één handeling de sleutel in het slot. Maar mijn helm kreeg ik niet los door mijn kouwe vingers, en ik liep te rillen van de kou : zo koud heb ik de hele winter nog niet gehad (en ik heb wel gewoon gefietst en buiten gewerkt hoor !).
Al met al wel weer 90 km op de teller, met een top van 38,3 km/u en een gemiddelde van
21,9 (inclusief de twee mtb-banen dus) en een fietstijd van 4 uur en 6 min.

Fat Tires, bedankt weer !

Geschreven door: Marko Koffeman