Verslagen Overzicht Bewerken Verwijderen

Run bike run Pijnacker


Locatie : Pijnacker
WebLink voor ritinformatie : http://www.runbikerunpijnacker.nl/
Afgelopen zondag is er weer een top prestatie in Pijnacker geleverd door jullie Fattires collega’s Richard en Jaap alsmede onze mont Ventoux rijder Ton en zijn collega Rik.

De nationale top van tri atleten laat zich hier graag zien. Rob Barel liet zich hier ook gelden.
De run-bike-run in Pijnacker is berucht om zijn modderige parcours. Dit jaar viel de schade wat dat betreft mee vanwege het droge weer de laatste weken.

Met de start naast de ijsbaan baanden 200 toppers zich om half elf door een 2.5 km lang parcours om dit vervolgens 2 keer af te leggen.
Wij stonden lekker vooraan want de wedstrijd begint natuurlijk al in het startvak.
Rick, Ton en Richard gingen er rap vandoor en ik vond direct mijn “vlakke” tempo om mij bij de langzaamste lopers te scharen.
Na een paar honderd meter gingen we off road en later via het gravel verder.
Halverwege moest Richard het tempo ook iets laten zakken en dacht waarschijnlijk net als ik waar ben ik aanbegonnen?
Na het tweede rondje liep Rik als eerste het parc ferme op om te wisselen, gevolgt door Ton, Richard en mijzelf.

Toen ik het parc ferme opliep zag ik nog net Richard op zijn fiets springen. Rik en Ton waren al aan het stampen.
Loopschoenen uit, fietsschoenen aan, shit er zit nog een knop in mijn veters. (Later blijkt zo’n wissel toch nog bijna 2 minuten te duren.)
Ik zag nog een andere fiets staan dus ik was nog net geen laatste.
Wanneer mag ik gaan fietsen? De jury lette streng op overtreders van de spelregels.
Verderop mocht het dan toch, ploegend door het weiland waar hopelijk binnenkort weer geschaatst kan worden.
Heen en weer en nog een keer heen en weer. Rondjes 29 zaten er niet in. Hooguit 20- 25 km per uur maar dit tempo kon ik dan wel volhouden.
Snel liep ik in op wat andere rijders en mijn positie in de wedstrijd werd langzaam beter.
Na diverse stukken gras kwam er een verbindingsweg richting Ikea Delft waar 2 rondjes over het veldrij parcours moesten worden afgelegd.
Even flink doorhalen dus en weer wat mensen ingehaald.
Op het parcours ging het meteen lekker. Houtsnippers om mee te beginnen en daarna gravel gevolgd door single tracks met af en toe een klimmetje.
Echt een aanrader eens mee te pakken in een Riotje wellicht gecombineerd met het Elzenburgse bos.
Met mijn wegverzet van de strandrace kon ik op elk moment de juiste versnelling rijden.
Langzaam maar gestaag vond ik mijn weg naar voren tot ik plotseling Richard zag rijden.
Good old Richard reed toch lekker door want het duurde best lang voordat ik bij zijn groepje kon aansluiten.
Inhalen op dit parcours is niet overal even makkelijk en mindere rijders rijden lijnen die niet altijd even logisch zijn.
Nu bleek Richard weer achter Ton te rijden en als een kudde kamelen reden we achter elkaar aan.
Plotseling werd er van achteren geschreeuwd dat we naar rechts moesten gaan.
“kop van de wedstrijd, kop van de wedstrijd” werd er geroepen en daar kwamen de koplopers aan.
Nu al dacht ik, die is het eerste rondje pas.
Toen ik opzij ging werd ik keihard ingehaald door de eerste twee. Ik zag een zee voor me open gaan toen alle rijders opzij gingen.
Lang hoefde ik niet na te denken. Elk nadeel heeft zijn voordeel dus ik erachter aan.
Als derde rijder reed ik achter de kop mee en kon het temp best volgen.
Doordat ze de weg vrij maakten schoot het hard op zo maar na een paar inhaal acties kon ik even niet passeren en raakte ik ze kwijt.
Toch leuk om achter kaliber Rob Barel of zoiets aan te kunnen rijden.
Daarna ging ik alleen verder. Vlak nog het einde van de eerste ronde nog een flitsende inhaalactie in een lichte afdaling.
Ik denk dat die mensen niet hebben kunnen slapen van de schrik.
De tweede ronde heb ik rustiger gereden want met nog zo’n rondje lopen in het verschiet werd ik iets terughoudend.
Op het zelfde asfalt als de heenweg op weg naar de ijsbaan. Daar haalde ik Rik in. Samen naar het gras.
Daar kon ik iets weglopen en na het nodige trek en duwwerk ivm een onwillige rijder voor me viel er een gaatje.
Terug bij het parc ferme snel weer wisselen. Omdat je je helm pas mocht afdoen nadat je je fiets had opgehangen werd mij verzocht eerst weer mijn losse helmbandje vast te maken, daarna mijn fiets op te hangen en toen mocht de helm af. Ik begreep later van Richard dat ie zelfs nog meer last met dezelfde official had.
Ik had de loopschoenen aan en kon van start. Rik was inmiddels ook al bijna klaar.
Wie had dat gedacht, als eerste aan het looponderdeel beginnen. Ik had erop gehoopt maar met lopen verlies je makkelijker tijd dan wat je met fietsen kan goedmaken.

Het lopen viel zwaar tegen. Mijn vlakke temp lag nu wel erg laag. Uitlopen werd al een onmogelijke opgave.
Rik kwam me voorbij en dat tempo kon ik zeker niet volgen. Op het onverharde had ik het gehad en overwoog de gaan wandelen.
Nee dacht ik, dat gaat me niet gebeuren en kon mezelf herpakken.
Ik was nu op de helft van de 2.5 km en keek maar eens op het klokje. Nog geen anderhalf uur onderweg voor op schema.
De beentjes voelden moe maar langzaam kwam er toch weer wat tempo in.
Voorzichtig eens omgekeken of Richard of Ton al in aantocht waren. Ik zag ze nog niet komen.
Nog een paar minuutjes en zou ik er zijn. Eenmaal over de finish voelde het goed.
Snel daarna kwam Richard en kort daarachter Ton.
Iedereen had het beste uit zichzelf gehaald. We waren vandaag lekker aan elkaar gewaagd.
4 keer een PR, het mag gezegd worden.

Gr,
Jaap
Geschreven door: Jaap Jan van Buuren