Verslagen Overzicht Bewerken Verwijderen

Ronde van Vlaanderen 2012


Locatie : Oudenaarde
WebLink voor ritinformatie : http://connect.garmin.com/activity/163417623
Na een geslaagde ‘Bruggen en Tunnels’ vorige week begon het uiteraard toch weer te kriebelen bij mij. Toch maar mee met de jongens naar Vlaanderen? De groepsdruk werd nog even stevig verhoogd via de Fattires-site en What’s App, zodat ik wel overstag moest gaan. Op zich niet moeilijk want zo’n dagje Vlaanderen staat bij voorbaat garant voor mooie avonturen, sterke verhalen en natuurlijk een lekker biertje na afloop. Enige probleem was dat mijn longen ook gingen kriebelen en dat ik een stevige verkoudheid aan het adopteren was van mijn gezinsleden. Met stoombadjes en extra rust de afgelopen week mezelf zo goed mogelijk geprepareerd voor ‘De Ronde’.


En van de nadelen van zo’n dagje Vlaanderen is dat je om 5 uur je mandje uit moet omdat we natuurlijk vroeg aan de start willen staan, om weer vroeg klaar te zijn met fietsen (lees: aan het bier te zitten), zodat we ook weer bijtijds thuis kunnen zijn. Piet’s bus maakte het mogelijk dat we gezellig met zijn vijven (Piet, Aad, Marko, Nico en ondergetekende) naar Oudenaarde konden afreizen. De heenreis gaat –mede vanwege de sterke verhalen- vlot en om 8 uur parkeren we de bus. Doordat we op 1,5 km van de start staan kunnen we om 8.30 uur al van start.

Even wat cijfers en feiten: We rijden vandaag de 140 km over de ‘weg’. Behoorlijk wat kasseistroken en natuur lijk de 16 bergen uit de finale van de Ronde van dit jaar. Met als toppertjes natuurlijk de Koppenberg (max 22%), Berg ten Houte (max 21%) en Paterberg (max 20%). Nico en Piet doen dat op strandbanden en Alex en Aad op noppen.

Op de eerste de beste berg is het meteen feest. Een steile kasseienklim vol met omvallende en zwalkende wielrenners. Onze stuurkunst als mountainbikers komt ons goed van pas en we laveren tussen de rijdende chicanes door naar boven. Op een volgende klim blijkt het een goede tactiek om continu roepend ‘midden vrij graag’ naar boven te rijden. Mensen die tijdens de klim nog enigszins oog en oor voor de omgeving hebben houden inderdaad ruimte vrij waardoor we rijdend boven komen. Ook wij vergissen ons wel eens. Denk je lekker voluit door te kunnen trekken over een kasseienstrook blijkt ie wel heel lang te duren en vervolgens ook nog eens direct over te gaan in een klim (foutje bedankt!).

Na ongeveer 40 km slaat de pechduivel toe. Piet is zoek en blijkt alle 3 zijn voorbladen van de crankset te hebben afgereden (bizar!). Het is ‘gedaan’ zoals ze dat in Vlaanderen zeggen en Piet moet de bezemwagen bellen. Uiteindelijk blijkt hij 2 uur in een busje rond te moeten rijden voordat hij weer bij de finish wordt afgeleverd. En dan te weten dat ie maar 10 km van de finish was. De omgeving van Oudenaarde heeft ied dus wel gezien. Wel een domper aangezien de vorm er vandaag absoluut was.

De andere vier vervolgen de rit en na 80 km beginnen de klimmetjes en kasseien aardig door te wegen. De organisatie is overigens uitstekend. Op vrijwel alle kruispunten staan verkeersregelaars en er is voldoende ravitaillering. Tot aan de ravitaillering bij 100 km wachten we nog op elkaar maar dan valt de groep uiteen. Aad en Alex testen elkaar op de heuveltjes. Nico volgt dit schouwspel, denkt er het zijne van en sluit later aan bij Marko die gewoon zijn eigen tempo rijdt. Toppertje is de Oude Kwaremont. Wat een fantastische berg keien is dat! Langer dan je in eerste instantie denkt, dus staat ie garant voor opgeblazen bovenbenen. Ook voor de profs blijkt het een dag later een berg waar het kaf van het koren wordt gescheiden. Na de Paterberg als laatste klim is de batterij behoorlijk leeg en is het een kwestie van harken tot aan Oudenaarde.
Terug in de tent bij de start/finish is er natuurlijk patat en bier. Alhoewel Tongerse bruin duidelijk niet kan tippen aan ons eigen Oud Bruin. Gelukkig is er ook nog gewoon bier. Na een uurtje bijpraten en bijdrinken besluiten we de bus weer op te zoeken. Piet moet geduwd worden en Nico en Piet besluiten alvast te gaan rijden als de rest even opgehouden wordt door verkeersregelaars. Als we bij de bus zijn blijken Piet en Nico daar nog niet te zijn en zij hebben elk 1 van de 2 sleutels van de bus. Goed geregeld! Ze blijken verdwaald en aangezien Piet niet kan fietsen en Nico last van zijn knie heeft zijn ze niet echt snel terug. Aad, Marko en Alex moeten noodgedwongen de tijd doorbrengen in de Irish pub.

Na een uur worden ze door een busje van de lokale matrassengigant met fiets en al afgezet. De uitleg van de juiste weg terug was namelijk zo ingewikkeld dat het voor alle partijen beter was dat Piet en Nico teruggebracht zouden worden. Aangezien het erg a-sociaal zou zijn om vervolgens meteen op te stappen, doen we nog een rondje in de pub, waarna we de laatste kilometer naar de bus van Piet afleggen.

Gelukkig loopt de terugweg voorspoedig en doen we er maar een uur langer over dan heen omdat we meteen in het begin fout rijden. Kan de beste gebeuren, toch? Na een laatste stop bij de Hazeldonkse Thai komen we vreemd genoeg toch nog te laat thuis voor de koffie. Maar wel weer een superdag beleefd!
Geschreven door: Alex Roedoe