Verslagen Overzicht Bewerken Verwijderen

Hoek van Holland - Den Helder


Locatie : Aan de kust
WebLink voor ritinformatie : http://www.beachbiking.nl/modules/news/index.php?storytopic=16
Tja wat zal ik zeggen. Koud, nat, tegenwind, slecht strand. Kortom alles waar je niet op hoopt, maar eigenlijk wel verwacht. Dat was HvH-DH 2010. Het weer was 's-ochtends zo slecht dat je denkt 'Waar begin ik aan?' Blijkbaar waren wij niet de enige die dat dachten, want van de 700 mensen die waren ingeschreven zijn er uiteindelijk maar 358 gefinished. De meest afvallers zijn denk ik niet verder dan hun warme bed gekomen en ik kan ze geen ongelijk geven.


De dag begon met hilarische taferelen bij de start. De organisatie vond het nodig om 3 minuten voor de beoogde starttijd (met iedereen al minstens 15 minuten in het startvak in de regen) aan te kondigen dat dat start met 15 minuten zou worden uitgesteld. Blijkbaar stonden er nog mensen bij de tafels om startnummers af te halen. Uiteraard werd dit met een massaal boegeroep ontvangen en eigenwijs als de gemiddelde mountainbiker is, ging een aantal wedstrijdrijders er gewoon vandoor. Natuurlijk gevolgd door de hele meute. Daar sta je dan als organisatie! Uiteindelijk is de groep door motoren en auto's gedwongen om terug te komen. Maar het signaal was duidelijk: Wij willen weg! Om verdere problemen te voorkomen was de organisatie zo wijs om na enkele minuten het officiele startschot te lossen.

Wat volgt is een nerveus eerste uur waarin iedereen met hoge snelheid probeert een goed plekje in een grote groep te bemachtigen. Ongecontroleerde bewegingen van rijders die proberen een golf te ontwijken door botweg naar rechts de groep in te sturen. Of mensen die denken te moeten remmen als er een geul moet worden genomen. Allemaal erg fijn en alle reden om ontzettend alert te blijven. Dat alert blijven alleen niet voldoende is ondervindt Aad. Een andere rijder vindt het nodig om hem vanachter aan te rijden (precies op zijn derailleur). Einde oefening voor Aad die dus na 20 minuten al aan de kant staat. Na afloop grapt Aad nog even dat 'hij dit jaar toch maar mooi 4,5 uur sneller is dan vorig jaar', maar het is natuurlijk ontzettend frustrerend.

De boodschap dat Aad er uit is krijg ik bij het kommetje van Katwijk te horen van Odette, die daar samen met Alan, Marko en Gerben staat om ons aan te moedigen. Super dat jullie er staan! Bij het begin van het kommetje wordt ik ook nog even getorpedeerd door een rijder die me vol in de rechterflank rijdt. Oke, hij kwam van rechts maar verkeersregels gelden daar echt niet. Zonder schade en tijdverlies kan ik verder.

Doel van dit jaar was om de eerste vrouw in de wedstrijd te volgen. De tactiek van de vrouwen zoals ik vorig jaar heb gemerkt: Zo lang mogelijk in een grote groep meerijden en vooral geen kopwerk doen. Met eventuele andere vrouwen in dezelfde groep wordt pas in de laatste kilometers afgerekend. Hoe dat gebeurt weet ik niet want daar ben ik meestal niet bij. Maar dat er nogal onfrisse tactieken bij komen kijken is duidelijk (zie verslag vorig jaar).
Bij Scheveningen zit ik in een grote groep van ongeveer 50 man met 3 vrouwen. Dat gaat dus goed. Het tempo in de groep is redelijk goed te volgen en ik besluit op een moment dat het niet zo hard lijkt te gaan even een sanitaire pauze te houden. Dat heb ik geweten! Na 10 minuten volle bak rijden zit ik nog steeds niet bij de groep. Ik ben dan ook heel blij als 2 andere mannen mijn voorbeeld volgen en we met zijn drieŽn kunnen proberen terug te komen. Zij blijken het beter te hebben aangepakt. Een paar van hun clubgenoten die niet aan de wedstrijd meedoen, maar wel op het strand fietsen rijden ons terug naar groep. Yes, ik leef nog.

Bij IJmuiden zie ik nog twee dames en blijkt de eerste vrouw in koers door materiaalpech uit te zijn gevallen. Ik zit dus in de groep met de eerste vrouw. In IJmuiden wordt de groep gesplitst omdat een deel rechtsaf slaat waar de borden rechtdoor aangeven. Ik besluit braaf voor de officiele route te kiezen, maar had beter moeten weten. De andere groep heeft 300 meter voorsprong als we weer op dezelfde route komen. Dus dat is weer bikkelen om bij te komen.

Na IJmuiden vallen er steeds meer mensen uit de groep weg, maar er rijdt ook een klein groepje weg wat ik pas te laat in de gaten krijg. Bij het opgaan van de Hondsbossche zeewering ben ik even niet alert en moet een stukje lopen, terwijl een vrouw met 2 clubgenoten als haas weg rijdt. Met de wind vol op kop is er niemand in de achtervolgende groep (inmiddels nog maar een man of 12) die het echt ziet zitten om het gat dicht te gaan rijden. Dame nummer 2 heeft blijkbaar geen hulptroepen waar wij van kunnen profiteren, dus ons rest niets meer dan tempo te blijven rijden. Met zo'n 25 kilometer te gaan gaat de dame in ons gezelschap voor het eerst kopwerk doen! Hoe heet dat ook alweer Maarten Ducrot? 'Eerst iemands anders bordje leegeten.' Maar goed, ik kan meedraaien totdat op een kilometer of 7 voor de finish het lampje uitgaat en ik het groepje van inmiddels nog maar 5 man en 1 vrouw wel moet laten gaan. Dan daalt het tempo van 23 naar 17 per uur is het met de blik op oneindig doorharken.
m
Uiteindelijk finish ik na 5 uur 24 als 62e. Binnen het uur van B. Brentjens en 10 minuten achter de eerste vrouw en 4 minuten achter de tweede. En daar ben ik best tevreden mee aangezien er echt niet meer in zat. Volgend jaar weer? Als het 20 graden met zuidwesten wind is dan wel, maar anders...

Geschreven door: Alex Roedoe