Verslagen Overzicht Bewerken Verwijderen

Nieuwjaars RIO


Locatie :
WebLink voor ritinformatie :

FAT TIRES Nieuwjaars RIOŽ

De beste wensen voor 2009!
Aan alle Fat Tires, sympathisanten en lezers van onze verslagen allereerst de beste wensen voor 2009. Dat we maar weer veel gezellige, moeilijke, zware, natte, droge, steile, modderige, kleffe, winderige, snelle maar bovenal sportieve kilometers mogen moutainbiken en verslaan. Zo dat is eruit, de rit van zondag 4 januari 2009 staat ook in het teken van het nieuwe jaar. De eerste rit in 2009, tevens een rit die meetelt in ons toerclubkampioenschap, in dat klassement krijg je punten als je alleen al komt opdagen. We willen namelijk met zoveel mogelijk rijders op weg gaan, tijdens onze RIOŽ blijven we zoveel mogelijk bij elkaar. Bij toertochten en wedstrijden gaat een ieder zijn eigen gang maar dan heb je met meer deelnemers altijd wel een maatje of een busje Fat Tires waarin je kunt meerijden. Maar goed, op deze eerste rit in het nieuwe jaar komen dus wel 22 leden af! Een zogenaamde record RIOŽ. Nadat iedereen elkaar heeft omhelst en handen geschud om het nieuwe jaar in te luiden gaan we op weg.

Gerben de monteur…
We zijn nog geen kilometer onderweg als blijkt dat Angelo vanuit Hoogvliet nog onderweg is, we keren dus om en gaan op een herkenbaar punt staan. Het blijkt erg moeilijk te zijn, volgens de telefonische informatie zouden we elkaar moeten hebben ontmoet. Na lang wachten komt hij dan eindelijk de hoek om zeilen. In de tussentijd blijkt dat we Gerben en Eppo missen, Gerben was al in de eerste kilometer uitgevallen. Een rare tik in zijn schakelgebeuren zorgt ervoor dat hij niet ver kan komen. En dat terwijl hij net alles zelf netjes had vernieuwd, helaas, zijn rit kan geen doorgang vinden. Uiteindelijk kunnen we dus echt op weg. Aad en Jaap-Jan loodsen ons naar de Zuidbuurt.

Slootje springen?
Via het smalle fietspad aan de linkerkant komen we bij het hek van het grote uitgestrekte weiland tussen de Zuidbuurt en de A20. Iemand had het lumineuze idee opgevat om dit stuk land overdwars te pakken. Dat kan natuurlijk, alle sloten die er normaliter voor zorgen dat dit niet kan, zijn dichtgevroren. Dus we doen een soort van andersom klunen, fietsen over het weiland en heel voorzichtig lopen over de slootjes, een bizar schouwspel met zoveel fietsers. De laatste sloot is wat breder en omdat het dooit, kraakt deze zodra we er voet opzetten. Gelukkig, of eigenlijk helaas als je van leedvermaak houdt, zakt niemand erdoor en kunnen we langs de A20 onze weg vervolgen.

Klaphek Nico
Nadat we nagenoeg alle paden in de broekpolder rijden, inclusief speciaal voor Sjaak het opgedroogde berenklauwen bos, rijden we maar weer eens naar de A4. Deze pakken we helemaal door tot aan Delft. Daarna knallen we in een brede bus van zwart, blauwe pakkies richting de brug van Schipluiden om daar het schapenpad langs de vaart te pakken. Er zijn met deze dooi nog steeds schaatsers die ons begroeten. Op het Schapenpad staan er klaphekjes om te voorkomen dat de schapen op het verkeerde veldje grazen. Deze openen we doorgaans, de laatste dient dit hek dan weer te sluiten. Nadat Richard door een hek heen is gegaan komt Nico vol gas aan. Helaas doet de zwaartekracht en/of Jan de wind zijn werk en laat vlak voordat Nico erdoor wil gaan het hek dichtklappen. Een enorme duikeling is het gevolg… Direct al zien we dat het foute boel is, uit de kuit van Nico gutst een grote lading rode vloeistof en het is niet zijn bidon die lekt. Stanley en Richard plaatsen Nico op een fiets en rijden hem de dijk af.

Onverklaarbaar bewoonde woning
Een stukje verder aan het pad, op Kwakelweg 10 of Duifpolder 10, staat een oud huisje, wij dachten dat dit slechts dienst deed als schuur. Alex krijgt de term onverklaarbaar bewoonde woning op zijn tong, uiteraard moeten we hier erg om lachen. Maar de kuit van Nico vraagt aandacht, toch geprobeerd of er iemand woont, en ja dit blijkt het geval, een zeer aardige man laat Nico hier wachten op de ambulance. Uiteraard willen we bij deze, deze meneer hartelijk bedanken! Terwijl we wachten staan we te verkleumen in de hooiberg, zodra Eppo, onze EHBO’er, er met Nico vandoor is, gaan ook wij op weg. Later bleek de kuit (niet verder lezen als je er niet tegen kunt) over 15 cm te zijn opgescheurd, deze stond 5 centimeter open en was 1 centimeter diep… Gelukkig is er niets ernstigs geraakt waardoor er blijvend letsel is. De Fat Tires die zijn overgebleven toasten nog met snert, roggebrood en een biertje op het nieuwe jaar… Daarin staat veel op het programma, o.a. Ronde van Vlaanderen, Amstel Gold, Limburgs Mooiste, la Marmotte, Etten Leur en misschien wel weer de strandrace…

Wie zijn wij?
Fat Tires, Maassluis is in 2007 ontstaan uit een aantal "fanatieke" mountainbikers, hoewel het begrip mountain in onze (Broek)polder natuurlijk relatief is. We zijn voornamelijk te vinden rondom Maassluis, Vlaardingen, Maasland, Delft, Den Haag, het Westland en de rest van Zuid Holland. De gemiddelde snelheid van een rit is op de weg tegen de 28km p/u (met dikke banden wel te verstaan) en op de onverharde weg afhankelijk van de ondergrond tussen de 5 en de 25 km p/u. Er wordt daadwerkelijk keihard gestreden tegen, wind, zand, water, heuvels, strand en de mountains van Limburg, Schoorl, de veluwe etc. We hebben zoveel vaste rijders dat we een MTB club hebben opgericht genaamd Fat Tires, kijk maar eens op onze site www.fattires.nl waar je je kunt aanmelden. Misschien wel tot ziens tijdens een zondags ritje…
Geschreven door: Arjan Stigter