Verslagen Overzicht Bewerken Verwijderen

Verplichte RIO 21-10-2007


Locatie : RIO
WebLink voor ritinformatie :
Na maanden van een magere bezetting kunnen we na vandaag concluderen dat de teamspirit nog steeds aanwezig is. Zoveel blauw zwart wit hebben we in tijden niet bijelkaar gezien. Om 9u verzamelen ca 15 Fat Tires zich op de welbekende plek op de markt. We vertrekken via de brug over de Boonervliet richting volksbos, een lange slinger van slap ouwehoerende bikers (we hebben elkaar immers lang niet gezien). Als snel ligt het tempo tegen de 30 aan en komen we bij het eertse stuk offroad langs de volkstuintjes. Het natte gras grijpt onze banden vast en een paar van ons komen aardig in ademnood weer op het fietspad. Roken, drinken en andere niet conditieverhogende activiteiten hakken er gelijk in. Lang kunnen we niet bijkomen, na 100m duiken we weer een graspaadje op. Vandaag belooft dus een veel grasrijden, mijn favoriete bezigheid, pfffff.


Het volksbos ligt er ook weer sappig bij, het langerekte lint wordt nog langer en zo hebben we de eerste kilometers weer lekker "rustig" warmgereden, not. Uit het volksbos gekomen duiken we de dijk af. Onno die voor het eerst mee is breekt zijn derailleur af... Sociaal als we zijn wachten we een tijdje (op afstand), deze pauze komt immers best goed uit. Het komt niet meer goed en Onno zwaaien we uit, hij stept weer terug naar huis.

Langs de gebruikelijke natte route via de golfbaan en weer dat @#%&*@ gras gaan we over de brug van de A20 de broekpolder in. Met de herfst heeft ons modderpad helemaal geen overzicht meer. De bladeren bedekken de verradelijke wortels, takken en kuilen. Stanley kan zich ter nauwernood redden en schaterlachen in de stilte van het bos reikt ver. Met een flink gangetje pakken we alle paadjes die we weten en meer. Ondanks de koude ochtend is er nog een aantal bikkels in korte broek, he he he... Het Bereklauwen bos komt in zicht, we duiken de ongerepte natuur van de broekpolder in. Dit is het terrein van de distels, brandnetels en heerlijke 1 meter hoge Bereklauwen, de korte broeken mannen klagen steen en been maar niemand haakt af. Volgens Lars is het branderige gevoel aan je schenen beter dan een avondje goeie sex, je kan er minimaal 2 dagen van nagenieten.

Gelukkig kunnen we nu wat uittrappen, via de watersportverenigingen aan de Vlaardingse vaart rijden we het single track op van Schiedam naar Vlaardingen. Hier groeien de bramenstruiken nog lekker en nu hebben ook de lange broeken mannen hier last van. De stekels gaan er dwars doorheen. Na een Ho Ho ff tandje terug schreeuw blijkt dat Johan een koprol heeft gemaakt. Stanley is nu degene die hatelijk kan lachen. We stevenen af op de A4, deze keer glijdt niemand uit over de spekgladde bruggetjes op het pad er naartoe en kunnen we dus ongeschonden omhoog. Deze keer zonder pauze knalt Marko op kop gewoon door. Een stevig gespierde lichtbruine Pitbull (tenminste daar leek hij op) speert bijn zijn baasje weg en rent zo hard als ie kan op onze kopman af. Er wordt gelijk nog iets harder getrapt. Zijn baasje weet na 5x keihard fluiten de moordmachine te stoppen, dat scheelde geen haar.

Zonder lekke banden en met nog steeds de hele groep rijden we via Delft naar Schipluiden. Op het fietspad richting Delft knallen we ff met een gangetje van tegen de 40k p/u weer een graspad op. We besluiten om richting het wapen te gaan. Maar eerst nog weer even dat %$#&*@ schapenpad. De harde ondergrond heeft inmiddels weer plaatsgemaakt voor zuigend gras, geweldig. John ziet een konijnenhol voor een ligbed aan en gaat op zijn snufferd, gelukkig alleen maar wat bloed op zijn middelvinger, gaat wel weer over. We rijden nu inmiddels richting Maasland en pakken nog even ons geliefde koeienpoeppad en rijden daarna voldaan het terrein van het wapen op. Ondergetekende kon nog net en bakkie koffie naar binnen werken, K3 staat in Rotterdam op ons te wachten... De rest viert nog even Johan zijn verjaardag, 40 is ie geworden dat zou je niet zeggen, Johan nog gefeliciteerd.

Was mooi zon verplichte RIO, volgende week verplicht naar Driebergen...

Groeten
Arjan
Geschreven door: Arjan Stigter