Verslagen Overzicht Bewerken Verwijderen

Oostvoorne (geschreven door Siem)


Locatie :
WebLink voor ritinformatie :
Zondag 22 jan. : Rondje Oostvoorne Fat Tires / Bushmen.


Eindelijk was het dan zover : na wat eerdere kennismakingen tussen de Bushmen en Fat Tires (vooral door het gezamenlijk rijden van enkele strandritten) zouden we vandaag met z’n allen (nou ja “allen”) een rondje atb’en in de buurt.
Fat Tire Aad had de rit een week of wat geleden al aangekondigd op hun site, en natuurlijk stond ie ook al snel op de Bushmen-agenda. Dat had eigenlijk niet eens gehoeven, want van de Bushmen kwamen er maar twee opdagen : Jan en Siem.
Terwijl de Fat Tires toch met een aangekondigd kluppie van een man of 8 waren ! Gelukkig kwam Teddelacours van de Maaslandsche Modderfokkers opdagen om nog wat tegenwicht te geven.

In het wachthokje bij de veerpont werden we opgewacht door een leuke jongedame, die niet eens op de vlucht sloeg na het zien van al dat mannelijk schoon in die strakke pakkies (of kon ze er niet meer tussenuit ?). Even was het nog afwachten of Aad zelf wel op tijd zou zijn, maar op het laatste nippertje kwam hij aan.

Volgens het KNMI zou deze dag gesierd worden door opklaringen en zon naderend vanuit het westen. Misschien was dat het geval in een of ander Zuid-Afrikaans land, maar hier begon het te regenen helaas. Het regende gelukkig niet echt hard en met wat lichte regen reden we de pont af.

We reden gelijk de dijk op en sloegen rechtsaf, op weg naar het park rondom Rozenburg heen. Onder de Calandbrug moest ik even wat lucht in mijn achterband pompen, want ik was met een te lage bandenspanning van huis gegaan (na de eerste rit met tubelessbanden vorige week heb ik er wat uit laten lopen, want ik stond toen nog veel te hard).
Gelukkig ben ik niet met die zachte band doorgereden, want al snel werd het eerste stukje “Bushmenroute” (onverhard natuurlijk) overgeslagen. Een aantal mannen zetten de achtervolging op een stel senioren wielrenners in, die snel binnengehaald en voorbijgestoken werden. Dat was al even flink aanpoten zo naar Den Briel toe tegen de harde zuidwestenwind in !
Na nog een stukje fietspad loodsten Jan en ik de Fat Tires mee een dijk op, heerlijk belegd met gras en een laagje bagger, tot groot genoegen van Aad…..

Aan het eind van de dijk namen we de afrit naar het beloofde supergeinige “rupsenpad”. En de Fat Tires waren hier inderdaad nog nooit geweest, dus die vonden het wel de moeite waard. Door het vele technische bochtenwerk was het hele groepje flink uit elkaar geraakt, maar aan het eind van het pad hebben we op elkaar gewacht en wat gegeten.

Nu waren we op een paar 100 meter na bij de mtb-route Oostvoorne, en als eerste stuk kregen we het kalebomenbos onder de wielen. Dit zal voor niemand echt problemen gegeven hebben verwacht ik, maar uiteraard reed ieder zijn eigen tempo en kunnen (Jan en Ted natuurlijk als een raket vooraan).

De kleiduinen, het volgende deel van de route is wel een ander verhaal : de bovenlaag was nu wel wat glad door de natte klei, maar het was niet ondoenlijk. Alhoewel, een van de (gast?)rijders van de Fat Tires met gebreide helm en Big Apple banden zal hier wel af en toe hebben moeten slikken en zijn achterwiel weer achter z’n voorwiel hebben moeten zetten.
Aad had een paar keer last van kettingzuig en Ted trapte zijn ketting in tween aan het eind van het 2e stuk. Een aantal van ons reed terug om te helpen, maar toen we daar kwamen was het al bijna gefixed.
Terwijl we (inmiddels weer met de hele groep) terugreden over het fietspad onderaan die duinen, hoorden we wat geraas rechts in het struikgewas. Ik dacht dat dat waarschijnlijk een grote haas zou zijn ofzo, en we reden rustig verder naar het vervolg van de route.

Marko en ik stapten nog even over zodat Marko even kon proeven aan de Niner met grote wielen. Dat viel niet verkeerd, en ik begreep later dat ook Aad inmiddels een 29er besteld heeft (en wat voor n !). Zo zie je maar, ook bij de Fat Tires is de 29er terrein aan het winnen, en dat “terrein winnen” kan je letterlijk nemen hoor !

Bij hotel “Het wapen van Marion” aangekomen mistten we Lars. Toen ie eindelijk tevoorschijn kwam en vertelde waarom hij zo lang weg bleef, bleek hij die zogenaamde grote haas te zijn ! Toen wij Ted opzochten en hielpen was hij de route nog aan het uitrijden daar bovenop, raakte van het pad af en rolde zo naar beneden de braamstruiken in ! Op een paar doorns in zijn lijf na was er verder gelukkig niets aan de hand en konden we weer verder.

Toen de mtb-route gereden was werd nogmaals het rupsenpaadje gepakt. Hier ging het nog bijna fout doordat ik een stuurfout maakte en in een baggerspoor ineens 90 graden rechtsaf vloog. Niks aan de hand zou je zeggen, maar Aad zat 5 cm. achter me en kon me nog maar net ontwijken. Jammer, anders had ie mooi een nieuwe derailleur kunnen dokken (leg ik dat verschil tussen een XT en XTR derrie wel bij hoor Aad).

Na dit laatste stuk offroad hebben we het fietspad gepakt, en dat ging natuurlijk weer in een verhoogd toeristisch tempo zeg maar. Al met al bleef de groep goed bij elkaar, maar naar de oprit naar de Calandbrug moesten de haantjes zich natuurlijk weer bewijzen en werd er een massasprint ingezet. Wie de haantjes de voorsten waren weet ik niet, ik zat er al niet meer bij. Ik ben toch nondeju geen wielrenner jonguh !

In caf-restaurant de Veerheuvel werden nog wat versnaperingen genuttigd, waaronder 21 ballen gehakt, enkele koppen koffie en een krat of twee Oud Bruin. Heerlijk !

Fat Tires, bedankt voor deze leuke ochtend !
Ik zou zeggen, dat doen we nog wel een keer (maar dan niet stiekum meer stukkies fietspad pakken als wij offroad rijden he !).
Geschreven door: Marko Koffeman