Verslagen Overzicht Bewerken Verwijderen

Vossejacht a la Fat Tires


Locatie : De Coureur
WebLink voor ritinformatie : http://connect.garmin.com/activity/248588655
Vossejacht a la Fat Tires (zondag 2-12-2012)


En al die Brabo’s, Gelderlanders en vooral die Limburgers maar lachen om dat “zielige” mountainbiken hier in onze omgeving. Want als er in de buurt geen echte heuvels en bossen zijn, want doe je dan in hemelsnaam op een mtb ?
Wel, hier hebben we flinke paden door en langs de polders. Weliswaar vaak rechtoe, rechtaan, maar ze zijn er. Na een paar dagen met fikse regenbuien veranderen deze paden van “begaanbaar” in “bijna onmogelijk”.
Ook hebben we hier Aad de Geus. En wat die twee dingen met elkaar te maken hebben, hebben we vandaag weer gemerkt ! Aad als zijnde “de vos” had over deze paden een fraaie route uitgezet. In het begin een flink aantal meters asfalt, maar verderop werd er veel offroad gereden en gegleden. Wat een zwaar parcours was het vandaag, ik kan gvd geen eens meer normaal de trap op thuis !

Nadat er zo’n 30 – 40 man en 1 vrouw waren gearriveerd vertrokken we om 10 uur vanaf de kantine. Over de door de hagel wit en glad geworden wegen reden we eerst Maassluis door en uit. Na een kort stukje offroad langs de Surfplas bij manege De Oranjehoeve, waar het 1e controlepunt was reden we verder om vervolgens via het industrieterrein bij Maasdijk door te rijden naar Maasland.
Nog bijna allemaal over het asfalt, maar ter hoogte van de Oostgaag begon de pret.
We moesten rechtsaf via het kerkepaadje richting Maasland rijden. Heerlijk trappen door het zeiknatte gras en de bagger eronder, en al slalommend om de grootste hopen koeie- en schapenstront te ontwijken. Die paar planken over de slootjes waren natuurlijk ook spiegelglad, dus zelfs naast de fiets was het oppassen.
Bij dierengevangenis Divoza moest er om het hek, met de bips boven de sloot gelaveerd worden waarna de rit via de parallelweg weer richting Maasdijk ging.
Na het tunneltje onder de A20 door moest er linksaf geslagen worden, om vervolgens het hele eind langs de vangrail van de A20 naar Maassluis te rijden. Heerlijk rijden weer hier, door het zachte gras en de dikke bladerdeken. Maar de rit werd beloond met de 2e controlepost.

Na het viaduct kwamen we bij het Wipperspark aan en reden we richting Vlietzicht. Over de schelpenpaadjes door het Maaslandse Bos en vervolgens via het fietspad naar de Duifpolder.
Hier was wat verwarring doordat de fa. Kroes, die de dijk hier aan het verzwaren is ook met oranje pijlen op het wegdek had geknoeid. Maar Alex had dat snel door zodat we verder reden richting de vliet tussen Schipluiden en Vlaardingen.
Langs deze vliet werden we over de dijk gedirigeerd, weer een heerlijk pad met lekkere zachte bagger en zeiknat gras. Goh, wat rijdt dat lekker. Alex en ik, op onze 29ers reden hier wel een stuk makkelijker dan onze drie (normaliter wielrennende) kompanen. Op hun 26ers hadden ze veel minder grip en zakten ze dieper weg. Dus was het voor hun best wel zwaarder rijden.

Na de oude trambrug over de vaart reden we, Alex en ik, verder richting Delft. Even later waren de drie anderen weer bij ons, waarna we snel weer offroad moesten over een pad langs de weilanden tussen Delft en Schiedam. Jammer van al die hekken, want hier reed het nog best lekker.
Na dit pad kwamen we weer op asfalt en reden op Vlaardingen aan. Bijna weer bij de vaart aangekomen werden we bijgehaald door de tweede groep fietsers, aangevoerd door de dame in het VooDoo tenue. Op een gegeven moment moest er over een smal bruggetje gereden worden. Dit lieten we maar uit ons hoofd gezien de lengte van de “brug” en de gladheid. Maar er moest wel even door de knieŽn worden gegaan om het 3e controlepapiertje van het elastiek te trekken. Het laatste bruggetje kon ik rijden, en ik kon zo doorknallen de kade op.

Na wederom een stukje asfaltsprinten kwamen we in de Broekpolder uit. Een paadje langs het riet bracht ons bij het schelpenpad langs de golfbaan.
En hier ging het mis : ik had toch al teveel van mijn benen gevraagd en moest de vier anderen laten gaan. Bij de brug bij de Foppenplas moesten we linksaf weer het weiland in (nooit geweest) en volgde nog een stukje fiets”plezier”. Ook nu weer zo drassig als wat, en met hekken zo hoog dat ik amper mijn fiets er nog overheen kreeg. En dan heb ik nog maar een licht fietsie van ca. 10 kg……..
Na het geploeter kwamen we op de parallelweg langs de A20, en inmiddels was ik de kopgroep van 4 man nu echt wel kwijt. Ik zag ze nog wel in de verte, maar kon er nooit meer bijkomen.

Leuk dat Aad ons op het laatst nog even rechtsom langs de surfplas leidde. Het was mijn eer te na om over het fietspad te rijden, dus dook ik ook maar weer rechtsaf de bagger in. De grond was helemaal verrot gereden door een tractor, en ik moest de ketting op het kleinste voorblad gooien om te kunnen blijven trappen. Nou ja “trappen” , het was inmiddels meer “harken” geworden. Ik kon ook niet meer verder kijken dan een meter of twee voor me, en wilde nu alleen nog maar naar de kantine en dan naar huis. Mijn benen deden zeer, alsof ik drie keer het rondje Willingen had gereden. Aad en Nico weten wel wat dat voor rondje was.

Toen ik eindelijk in de kantine aankwam (ik had niet meer naar pijlen op de weg of wat dan ook meer gekeken) zat die vermaledijde Aad daar doodleuk op ons te wachten, de sadist !
De kop koffie en de roze koek gleden naar binnen.

Wat een slopende ronde was dit. Maar ik had het toch weer voor geen goud willen missen !

Ciao.
Siem Wijnhorst
Geschreven door: Aad de Geus