Verslagen Overzicht Bewerken Verwijderen

Zell am see – Grossglockner - Zell am see


Locatie : Zell am see
WebLink voor ritinformatie :

Zell am see – Grossglockner - Zell am see


Na aankomst op Zondag ochtend 17 augustus kon ik het niet laten om aan het einde van de middag een klein ritje om het meer te maken. Wat een mooie omgeving en vele hoge bergen, dat belooft wat voor de komende dagen.

Maandag
Eerst ff warm rijden om het meer heen en dan eindelijk klimmen waarvoor ik dan ook gekomen ben. De klim begint vrij makkelijk met 6 -8% , na één kilometer verandert dit al snel naar 10 – 12% maar ook dit is nog goed te doen. Wanneer ik het dorp voorbij ben loopt de weg van 21% steil omhoog tot wel 29%. Dit geeft mijn nieuwe Edge 705 GPS computer feilloos aan. Oftewel ik kwam geen berg op, of het was te steil dan weer een andere dag een wegversperring met dennenbomen. Maar dit alles kon de pret niet drukken.

Op Dinsdagochtend een kort ritje om het meer met een klein klimmetje, daarna met het gezin naar de gletsjer van de Grossglockner, wat een berg, met een stijgingspercentage van gemiddeld 12% zoals de verkeersborden onderaan de berg aangeven.
De pas gaat over een hoogte van 2504 meter. De wielrenners/mountainbikers die tegen de berg opfietsen hebben het stuk voor stuk zwaar, waarbij sommige zwalkend over de weg gaan. Dit gezien te hebben zie ik een beetje tegen de rit op, haal ik de top wel?

Woensdagmiddag nog ff een goedgevoel krijgen voor de dag van morgen. Heb uiteindelijk nog géén normale klim gedaan. Aan de andere zijde van het meer bij Thumersbach een mooie klim gevonden van 6 km lang met een stijging van gemiddeld 7,5%. Zou ik er nu klaar voor zijn?

Donderdag 21 augustus,
Gezien de weersvooruitzichten is dit de beste dag om de hoogste berg van Oostenrijk te gaan beklimmen.
Met enige onzekerheid (heb ik genoeg gegeten en voldoende drinken bij me) begin ik aan de rit die mij via Bruck en Fusch aan de voet van de beklimming brengt.
Na 10 kilometer klimmen ben ik even gestopt voor een banaan en wat te drinken, en om een jas uit te trekken, tijdens het fietsen is dit vanwege de drukte met auto’s en motoren niet te doen. Bij het vervolgen van de rit en het genieten van het uitzicht kom ik in een ritme wat me zelf verbaasd, waarbij ik het idee heb dat in elke haarspeldbocht de weg naar beneden loopt! Mijn Edge geeft het tegendeel aan met 7% stijging (alleen in de bochten). Hoe meer er geklommen wordt des te makkelijker blijkt het te gaan. De top is in zicht met nog 2 kilometer te gaan begin ik mijn benen toch wat te voelen, voordat ik de man met de hamer tegenkom besluit ik nog ff een banaan te eten.
Het laatste gedeelte heeft nog een verrassing van 14% waar geen einde aan lijkt te komen.
Maar dan boven op de top aangekomen wordt ik verwelkomt met een applaus, waar elke fietser op getrakteerd wordt. Wat geeft dit een kick, de mensen zijn allemaal enthousiast om een foto te willen maken. Mijn Edge geeft aan dat ik vanaf de voet van de beklimming (totale klim 18 km) tot op de top in 1 uur en 50 min. naar boven ben gefietst.
De weg naar beneden heb ik rustig aangedaan, dit niet alleen vanwege de kou maar ook nog een beetje de schrik in de benen van 3 weken geleden.

Aangekomen in Zell am see wacht mij nog een laatste klim van 1000 meter naar het appartement waar ik mijn hand niet meer voor om draai.
Totale rit afstand van 72 km met een gemiddelde van 17,5 km p/u.
Een geweldige vakantie met een waanzinnige rit om nooit meer te vergeten.

Op naar de Marmotte 2009.
Geschreven door: Aad de Geus