Verslagen Overzicht Bewerken Verwijderen

Bruggen en Tunnels


Locatie : 't Wapen v Maeslant
WebLink voor ritinformatie : http://connect.garmin.com/activity/161405261
Sight-seeing Rotterdam 25-3-2012


Oftewel : weer een rondje mee met de Fat Tires. Op de site stond hun beroemde ritje “Bruggen en tunnels” voor vandaag aangekondigd. En omdat BM1,3 en 4 verhinderd waren vandaag, dacht ik maar weer eens met de Fat Tires mee te gaan.
Om even voor 9 uur stond ik dan ook met mijn old school Gary Fisher 29er met Big Apple banden bij de Ollies te wachten. Al snel kwam Arie Spruijt aan, op het wiel gevolgd door Johan. De rest van de Fat Tires (Aad, Nico, Marko, Piet en Alex, ik heb ze nu allemaal geloof ik !?) kwamen kort daarna aan, zij hadden al een rondje onverhard erop zitten als opwarmertje (door familieverplichtingen haalde ik het niet om daar bij aan te pikken helaas). Deze laatstgenoemde heren, behalve Nico (ook Big Apple) “stonden” allemaal op noppenbanden, dus eigenlijk voelde ik mezelf wel een beetje een lafaard omdat mijn Gary dus uitgerust was met de straatbanden.
Na de begroetingen, waarbij tussen neus en lippen door ook aan Arie nog even subtiel te horen kreeg dat ie toch een heel tijdje niet gesignaleerd was, gingen we op weg.
Het zonnetje was nog niet te zien, en de temperatuur was dan ook nog maar een graad of 7-8. Dus maar snel de gang erin om op temperatuur te komen.

Als eerste werd de Beneluxtunnel opgezocht. Natuurlijk met een massasprint de tunnel uit. Aad, Nico, Marko en Alex voorop.
Vervolgens reden we via Pernis langs de ECT terminal. Ik was een beetje verbaasd dat ik het tempo goed bij kon benen. Toen ik dan ook even op mijn kilometertellertje keek zag ik dat we maar 28 km/u reden. Vandaar dus ! Die keren dat ik met de Fat Tires meegegaan ben, zit het tempo op de weg altijd dik boven de 30 ! Dat viel vandaag dus mee, er werd zeker wat gespaard voor de klimmetjes ?
Bij de Maastunnel aangekomen, met een mooi uitzicht op het passagiersschip de Rotterdam gingen we de roltrap af. Hier viel dus niets af te dalen en te klimmen helaas.
Aan de andere kant van de oever weer bovengekomen, stond Johan te hijgen en geluiden te maken als van een brondstige mannetjeseland die zojuist zijn hele roedel wijffies afgewerkt had. Na een poosje helemaal niet fit te zijn geweest, met alle daarbij behorende medicijngebruik ging het fietsen nog niet zo lekker. Hij besloot dan ook maar op gemakkie terug te gaan. Toch goed dat ie het heeft geprobeerd !

In Rotterdam genoot ik verder van het uitzicht. We reden onder andere langs een hele haven vol met klassieke zeilschepen, en de oude gebouwen langs de havens getuigden van een ooit bloeiende scheepvaartperiode.
Na de Erasmusbrug kwamen we tussen allemaal zeer hoge nieuwbouw uit. Aad voerde ons een parkeergarage in, waarna we deze beklommen, al slalommend naar boven en weer terug natuurlijk. En de rit werd vervolgd over nog een brug met dus weer een sprintje naar boven, en daarna het fietspad langs de oever van de Maas richting de Brienenoordbrug voor een serieuze klim.

En passant werd Aad nog even gesandwiched door twee bij het stoplicht wachtende dames op een fiets : bij het op groen springen van het licht dacht Aad er even tussendoor te rijden. Het was duidelijk dat Aad nog niet gewend was aan het extreem brede (bijna 70 cm.) stuur op zijn nieuwe Canyon. Zodoende stond Aad halverwege klem tussen de eveneens extreme brede heupen van deze dames. De dames begonnen wilden direct de kleren van de strakke spierbundel af pulken, maar om al te lang oponthoud te voorkomen werd hij op tijd door ons bevrijd zodat er weer verder gereden kon worden.

De Brienenoordbrug op gingen de mannetjesputters weer vooraan naar boven natuurlijk. Is best een aardige klim die brug. Onderaan gekomen wist Aad wel een leuk weggetje terug. De knieŽn van Arie werden een beetje week en zijn gezicht trok wat wit weg toen hij dit hoorde, want hij wilde eigenlijk wel weer eens een keer naar huis. En hij had minder goede ervaringen met nieuwe paadjes / weggetjes van Aad, die hem alleen maar verder van Maassluis af brengen.

Op de Ikea-berg bij Barendrecht liet Arie dan ook nog even voor de zekerheid aan Aad zien waar Maassluis echt ligt. Hierop vervolgden we onze weg via Rhoon weer naar Pernis. Het tempo lag inmiddels ook weer even boven de 30 km/u richting de Beneluxtunnel.
In de tunnel zette Marko de sprint (te vroeg?) naar boven in, maar hij werd al snel door de meeste anderen weer op zijn plaats gezet.
Bij de stoplichten bij het nieuwe Bastionhotel bij Vlaardingen werd ternauwernood een wielrenner in een blauw-zwart tenue gespot. Hij verschool zich achter een Holleeder look-a-like op een scooter, maar werd toch door de Fat Tires gespot, en vervolgens vriendelijk begroet met de woorden “HOMO !”

Vanaf Vlaardingen reden we het laatste stuk naar Maasland. Nou ja, “we” …..Aad, Marko en ik hadden een ietsiepietsie stukkie afgesneden waardoor wij met z’n drieŽn als eerste op de parallelweg waren. Door Aad werd de teller op zo’n 37 – 38 km/u gezet wind tegen, dus waren we snel in Maasland op het terras van cafe Het Wapen. Aad had nog het idee dat ik de kop even over zou nemen. Dat was ik ook nog wel heel even van plan, maar ik wist zeker dat het tempo dan na 100 meter onder de 35 km/u zou zijn gekomen. Bovendien stond er op de site “dat we in het zucchie van een nieuwe 29er konden hangen”. En die van mij is al ca. 8 jaar oud.
Bij het Wapen van Maasland aangekomen (even rond half ťťn) stond mijn teller op 79,3 km, met een gemiddelde van 25,5 km/u en een top van net geen 50 km/u. Natuurlijk was de andere groep er ook al vlot, en konden we wat bestellen.

Mannen, het was een prima en gezellig uitje weer. Lekker gereden, leuk geklommen en veel van Rotterdam gezien (van een heel andere kant als dat ik er met de auto langs rij).

Dankuwel !
Siem Wijnhorst Alias The Bushmen
Geschreven door: Aad de Geus