Verslagen Overzicht Bewerken Verwijderen

Beachmatadoren, YEEAAAH


Locatie :
WebLink voor ritinformatie :

FAT TIRES rijden HvH – Den Helder

Zondag 2 november
Vandaag gaan de Fat Tires voor het eerst in een grotere delegatie de uitdaging aan met oer-Hollandse elementen. Wind, zeewater en zand, vandaag staat op het programma de langste beachmarathon ter wereld, Hoek van Holland – Den Helder, over het strand voor alle duidelijkheid. 135 kilometer vechten met los zand, hard zand, schelpen, muien, honden, toeristen, tegenwind, kramp in de benen en een los contact in het hoofd. Nou ja eigenlijk alles wat binnen de categorie afzien kan worden geplaatst. Ondanks het feit dat we allemaal volwassen mannen zijn, heeft het merendeel moeite gehad met het in slaap vallen. Zoals een kleine jongen in de effies zenuwachtig kan zijn voor een voetbalwedstrijd op zaterdagochtend, zo hebben veel van ons de nacht voor de race doorgebracht. Vragen als ga ik het wel halen? Of, waar ben ik mee bezig, ik lijk wel gek. Fietsen doen we toch voor ons plezier? Deze twijfel was geheel te wijten aan een training van afgelopen zondag waar we alleen van Hoek van Holland naar Kijkduin zijn gefietst. Snelheid tussen de 6 en de 15 km per uur en enorm zacht zand. Als we die doortrekken naar de 135 km van vandaag dan gaan we er meer dan 10 uur over doen…

7:30u verzamelen op de markt
Op onze vaste verzamelplaats komen de beachmatadoren in wording aan, Marko, Gerben, Richard, Terry, Jaap Jan, Angelo, John en Arjan gaan gezamenlijk richting Hoek van Holland. Vandaag hebben we ook een echte eigen veegwagen. Eric en Pepijn gaan ons van begin tot einde begeleiden en zullen ook een film maken van dit jongensachtige avontuur. Aad is alvast naar Hoek van Holland, hij heeft het in zich om zich te meten met de grote jongens van het peloton. Om dat echt goed te kunnen doen moet je vooraan staan in het startvak. Er zijn namelijk 400 deelnemers en die rijd je in het begin niet gemakkelijk voorbij. In Hoek van Holland halen we onze stuurborden op en maken elkaar gek. We zien dat de wind niet hard is maar wel een zijwind, niet echt gunstig maar beter dan de eerste voorspellingen van deze week. Het strand ziet er vergeleken met vorige week uit als een biljartlaken, dat geeft de burger moed zullen we maar zeggen. Onze ballonbanden worden nog een keer gecheckt, 1,5 bar of 2,0 bar of nog veel minder, that’s the question… Nadat Terry zijn grote boodschap kwijt kon raken, gaan we naar de start. De zenuwen gieren door onze kelen, waarom? Wie zal het zeggen…

De start
We zien Aad vooraan staan als we ons gaan opstellen en wensen hem succes. De start is rommelig een doffe knal en we zijn weg. Al na 100 meter kunnen we afstappen, het zand is te zacht om te fietsen. Nee hè, niet dit de hele dag toch zeker??? De moed zakt ons in de schoenen, zeker als we na weer 100 meter fietsen weer af moeten stappen. Maar goed, John heeft een goed spoor en Marko kan hem volgen, de rest blijft bij elkaar. Op enig moment wordt het zand hard en voelt het zelfs lekker. De koppies krijgen er zin in en dat is ook in de benen te voelen. In een waaier van soms wel 10 a 15 personen knallen we over het zand en we gaan erin geloven. Dit moet lukken!

Scheveningen, Katwijk, Noordwijk, IJmuiden
Ja als je die plaatsen zo leest dan heb je al moeite om daar met de auto te komen. Wij doen het op de fiets en bij IJmuiden zitten we op minder dan de helft. De stranden van Nederland zijn geweldig, soms breed, soms smal, maar mooi. Door het mooie weer lopen er veel mensen en ook honden los… Sommige mensen moedigen ons aan, anderen vinden het maar achterlijk dat er op zo’n mooie dag zoiets wordt georganiseerd, tsja zure mensen zijn er altijd. Aad gaat goed, onze filmploeg komt steeds net te laat aan bij de volgende stop dus Aad knalt. Helaas komt zijn “waaier”een hond tegen waardoor er een plotselinge uitwijkmanoeuvre moet worden gemaakt. Aad knalt op zijn wang en moet hierdoor wat rustiger aan doen, gelukkig kan hij wel verder. De beentjes van Terry doen het op de sluizen van IJmuiden niet goed, kramp, Jaap Jan houdt hem uit de wind en onze groep begint hier op te breken.

De laatste 65 kilometer
Het strand is mooi, echt waar, maar op een bepaald moment vervloek je alles wat het mooi maakt, zand, golfbrekers, schelpen, wat een ellende. Althans om beurten krijgen we te maken met een dip, gelukkig zijn we met meer en kunnen we elkaar er doorheen trekken. Onderweg komen we Johan en Perry tegen die ons op komen halen. Dit houdt in dat we er bijna zijn, het bord 10 KM is in zicht. Tranen van geluk, of was het de wind, wellen op… Nog even, het bord van 5 KM, we krijgen het gevoel dat we de Tour de France gaan winnen. Euforie doet de pijn in de benen wegtrekken, en als kleine jongens die herfstkampioen worden vallen we elkaar na ongeveer 6,5 uur in de armen na de finish. Wat een geweldige tocht. We hebben het allemaal gehaald en zeggen dat we volgend jaar niet meedoen, maar misschien stiekem toch… Pepijn, Eric, Perry en TC die moest afhaken maar ons wel kwam halen, allemaal super bedankt.

Wie zijn wij?
Fat Tires, Maassluis is in 2007 ontstaan uit een aantal "fanatieke" mountainbikers, hoewel het begrip mountain in onze (Broek)polder natuurlijk relatief is. We zijn voornamelijk te vinden rondom Maassluis, Vlaardingen, Maasland, Delft, Den Haag, het Westland en de rest van Zuid Holland. De gemiddelde snelheid van een rit is op de weg tegen de 28km p/u (met dikke banden wel te verstaan) en op de onverharde weg afhankelijk van de ondergrond tussen de 5 en de 25 km p/u. Er wordt daadwerkelijk keihard gestreden tegen, wind, zand, water, heuvels, strand en de mountains van Limburg, Schoorl, de veluwe etc. We hebben zoveel vaste rijders dat we besloten hebben een MTB club op te richten genaamd Fat Tires, kijk maar eens op onze site www.fattires.nl waar je je kunt aanmelden. Misschien wel tot ziens tijdens een zondags ritje…
Geschreven door: Arjan Stigter