Verslagen Overzicht Bewerken Verwijderen

Alp d'Huez


Locatie : Alp d'Huez Frankrijk
WebLink voor ritinformatie :
Vrijdag om 03.00 uur vertrokken naar Bourg dÓison. Daar een sta caravan gehuurd, totaal 32 fietsers. De bus is een ouderwetse diesel zonder turbo en dat is wel weer fff wennen. Pijn in de kuit van het trappen op het gaspendaal opzoek naar snelheid.

Richting Grenoble gaat de weg ook nog flink omhoog en op een aantal klimmetjes komen we niet boven de 60km/h dus de vrachtwagens gaan je zelfs voorbij. Op de camping aangekomen wordt er geklaagd over de hitte, het was zelfs te warm om lekker te klimmen. Maak mij op dat moment niet uit, ik zie een zwembad en daar wilde ik heel graag in. Een bus uit 1999 heeft geen airco en na 14 uur sturen was ik wel fff aan een zwembad en een heerlijk biertje toe. Zaterdag zou de beste dag worden voor de Alp d'Huez dus zonder extra oefendag, dagje wennen aan de hoogte, moest ik zaterdag op pad richting Alp d'Huez. Met 32 fietsers (MTB-ers en wielrijders) gingen we op pad. 1 persoon welke bij mij in de caravan sliep wilde ook de berg beklimmen echter geen fiets meer beschikbaar. Ik heb hem toen maar mijn MTB "geleend" en ben zelf op de heaumeau fiets gegaan (zonder bergverzet....). Ik ging ervan uit dat hij het toch niet zou redden en dat de volgwagen al snel mijn MTB zou brengen. Voordat ik het wist ging ik al de Alp d'Huez omhoog en dat gaat direct echt omhoog. Zonder bergverzet gingen mijn bovenbenen al heel snel aanwezig zijn maar ik zag vanaf bocht 6 al dat mijn MTB werd voort geduwd ipv dat hij erop zat dus ik dacht...yes.... die is zo voor mij. tot mijn verbazing kreeg ik bij bocht 10 te horen dat hij nog steeds op mijn MTB bezig was en dat deed zeer (in de benen en in het hoofd). Een andere volgwagen had een racefiets achterin liggen van iemand die het niet meer zag zitten dus ik riep ze en haalde deze fiets eruit. Voordat ik het wist was de volgwagen weer weg en ik stond met een tripple echter met een te hoog zadel.... Drie bochten verder toch maar iemand aangehouden voor een imbus sleutel om zadel op juiste hoogte te zetten. De laatste 3 bochten in de stromende regen omhoog maar wel met een super gevoel bij de echte finish (dus niet die in het dorp maar nog iets hoger) fff staan te genieten van deze rit. Helaas onwijs koud, regen en 9 graden konden we niet direct terug. In het dorp maar fff zitten genieten van de sfeer en toen het weer droog was en de weg ook weer redelijk droog de afdaling ingezet. Wat is dat super... De volgende dag hebben we de Col Du Glandon gedaan (op de MTB).Wat een k@t stuk is dat zeg, echt 8 kilometer klimmen, zonder stukje vals plad of gewoon geen % stijging en zonder bochten alleen maar asfalt voor je en constant klimmen (nog wel een leuk gesprek gehad met Anne, zij kwam onder de bagger van een downhill parcour af, samen met haar hond, ook onder de bagger, en zij is ook nog snowboard lerares). Boven aan de eerste klim een bakkie genomen om weer een beetje op temperatuur te komen en toen kwam ook weer het zonnetje. De klim weer verder ingezet, met mega mooie uitzichten, afdalingen, dan weer een klim van 16% enz enz. Niet helemaal boven geweest, een deel was afgesloten vanwege lawine gevaar + we moesten terug voor de BBQ. Op de nu heerlijke afdaling van 16% nog even 83km/h gehaald, was wel fff kikken maar je bent ook wel snel bij die haakse bocht over een houten bruggetje.... Het was echt super en nu snap ik ook wel jullie positeive verhalen over de buitenlandse ritten. Ik ben mezelf wel flink wat keren tegengekomen en heb ook aantal keren afgevraagd waarom ik dit doe... reden dat we hier waren was de strijd tegen kanker www.olivia.be Olivia is geen 3 jaar geworden door kankergezwel in hersenstam. Haar vader heeft zijn bedrijf verkocht en een stichting opgericht. Deze stichting ondersteund het onderzoek naar deze vorm van kanker en heeft al heel wat kinderen gered. De vader reed ook mee en als je dan met hem zit te praten dan weet je ook waarom je niet mag opgeven.
Vandaag weer terug gereden, gelukkig veel meer afdalen met de bus dan stijgen dus na 10 uur volgas, en soms haalde die oude diesel de 140km/h, waren we weer moe maar voldaan thuis. Heen en terug helemaal alleen gestuurd en dan die twee dagen klimmen met tussen door ook nog heel wat bier ga je toch wel voelen...
Geschreven door: Arie Spruit