Verslagen Overzicht Bewerken Verwijderen

Verslag Burgh Haamstede


Locatie :
WebLink voor ritinformatie :
Afgelopen weekend toch wel weer een bijzonder ritje gemaakt. Naar aanleiding van de VVV uitnodiging van Aad om de vogelpopulatie in Westenschouwen eens nader te bekijken spraken vijf fattires bij het pontje met elkaar af. De zesde deed wat hij al een paar jaar had willen doen en ging op de fiets van Hulst naar Westenschouwen met de bedoeling daarna met de andere vijf weer terug naar Maassluis te fietsen.


De voorbereiding begon eerder die week door weer eens naar mijn werk te fietsen. Daar werd ik niet zo blij van eerlijk gezegd maar het moest even gebeuren.
Na nog even te hebben overwogen bij Breskens het pontje te pakken en over te varen heb ik maar besloten met de bus de Westerschelde tunnel te nemen. Hier in Zeeland moet je dan even van tevoren bellen. ( lijkt wel westvleterer ) en dan ben je welkom.
Op zaterdag nog wat inkopen gedaan, Camelback volgeladen en redelijk vroeg gaan slapen.

Zondagmorgen 7 uur weggegaan. Nog even getwijfeld over mijn kleding maar toch besloten de winterjas aan te doen. Het was best fris en na nog geen kilometer voelde ik een lichte regenbui overtrekken. Gelukkig bleef het hierbij en bleef alleen de wind een lastige tegenstander. Het waaide stevig en ik moest stevig doortrappen om op tijd bij het busstation in Terneuzen te komen. Daar aangekomen kon ik gelukkig even uit de wind staan en mijn tweede breaker van die dag opdrinken om een hongerklop te voorkomen.

Nou het busje kwam zo en ik kon zo mee met de fiets. Ondanks mijn aanmelding wist de chauffeur niks van mijn komst maar dat maakte niet uit, ik kon gewoon mee.
Ook weer eens leuk om naar een jaar of twintig met de bus te gaan. Ik weet nu ook hoe een OV chipkaart werkt. Tenminste, of ik ook uitgelogd ben na het verlaten van de bus dat moet nog blijken.

Bij het tolplein ’s Heerenhoek verder gefietst richting Arnemuiden en daarna op weg naar Veere. Het viel mee om de juiste route te vinden want Nederland met z’n 29.000 km fietspad bijzonder goed uitgepijld.

Het ging erg lekker zo en doordat ik iets meer naar het noorden ree kreeg ik de wind wat meer van opzij. Om bij Veere te geraken moet je de sluizen over en omdat ik redelijk op schema zat heb ik daar voor het nageslacht maar wat fototjes gemaakt.
Vanaf Veere koers gezet naar Vrouwenpolder. Je rijdt dan langs het Veerse meer en kan de overkant al zien waar je heen moet. Het bordje Neeltje Jans kwam al in het zicht.
Lekker een beetje onderweg en dan toch lek rijden. Ik kan me niet meer herinneren wanneer dat voor het laatst was maar nu ik alleen was gebeurde het me toch.
Het bandje was er snel af en er zat niks in de buitenband. Oppompen met Co2 patroon ging ook goed. ( Ja er bestaan ook goeie )

Ik werd nog even begroet door een zeeuwse op een gigantisch mooi paard waar ik toch nog even naar moest blijven kijken toen ze samen in galop weg reden. Daarna kwamen er enkele collega’s van Richard langs maar het lukte me niet op tijd bij ze aan te sluiten.
Inmiddels ging het stevig voor de wind. Zonder al te veel moeite tegen de 34 km per uur.
Toen een van die racefietsers lek reed kon ik ze weer inhalen en ik heb ze nooit meer gezien.
Een bandje vervangen ging daar trouwens net zoals bij ons: iedereen wacht netjes totdat degene die leek rijdt ZELF zijn bandje verwisseld.

Al snel was ik bij Neeltje Jans en het laatste stukje richting Westenschouwen zat er snel op.
Als ik nu weer lek zou rijden kon ik er vast wel op rekenen dat een van de vijf anderen me vast wel zou komen halen.
Rond half elf stond ik op het parkeerterrein aan de Bosweg. Kon ik gelijk m’n bandje plakken. Dat kerstpakketje van Rob met die zelfklevende plakkertjes bleek toch wel erg handig. Heb je toch weer een bruikbare reserveband bij je.

Ondertussen kreeg ik het toch wat kouder en besloot de groep maar tegemoet te rijden.
Kort daarna kwamen ze de hoek om zeilen. Wel een mooi gezicht om vijf Fattires in formatie op je af te zien komen. Toen ik bij ze aansloot bleek dat ze er al redelijk doorheen zaten. Ze hadden de hele weg vol tegenwind gehad.

Bij het parcours aangekomen besloten Aad, Nico, Alex en mijzelf rustig het parcours te doen en Marko en Piet gingen rustig richting Neeltje Jans.
Alex en Nico konden zich niet inhouden en op de eerste klim gingen ze er vandoor. Hoewel Nico het ontkent is hij in blakende vorm en hoewel Alex nog niet helemaal de oude is, rijd hij al weer met de beste mee. Aad volgt zwijgend. Zijn gedachten zijn bij zijn 29er die een dag later wordt afgeleverd. Ik was met mezelf in gedachten en moest toch een gaatje laten vallen.

Na een rondje was het wel goed geweest nadat Marko en Piet ook weer terug waren, zetten we koers naar Maassluis. Het ging als de brandweer. Nu met zijn zessen in formatie. Ik was net lekker op stoom toen er even een bezoek aan de plaatselijke horeca moest worden gemaakt. We werden bediend door een verre achternicht van die schone die we eigenlijk hoopten te zien maar dat mocht de pret niet drukken. Na een half uurtje werden Koffie, cola en appelgebak met slagroom afgerekend en gingen we weer op weg.

Het ging hard en richting de 39 km per uur. Van achter begonnen zich tekenen van vermoeidheid te tonen en er moest een tandje af. De slagroom was Piet niet goed gevallen.
Maar zoals het vaker gaat werd er zeker 1 a 2 minuten ingehouden waarna het tempo weer werd opgeschroeft. Zeker als het nog zo lang naar huis is, is het niet prettig aan het elastiek te zitten dus Piet zou het zwaar krijgen, dat was wel duidelijk.

Alex heeft zich als eerste over hem ontfermd door zich niet door de groep gek te laten maken en de laatste 20 km heb ik dat gedaan. Samen uit, samen thuis.
Uiteindelijk kwamen we bijna gelijktijdig bij het Veerhuis aan waar het Oud bruin al klaar stond. Nico moest poepen dus die was snel weg en haalde het pontje nog maar wij besloten ons drankje rustig op te drinken om alvast de volgende te bestellen. Dat bleek een foute keuze want het Oud bruin was op en de pont daarna al weg. Volgende keer beter.
Omdat omrijden nu geen optie was, toch maar het volgende pontje genomen en daar eindigde ons avontuur.

Het was een dag om nooit te vergeten.

gr,
Jaap



































Geschreven door: Jaap Jan van Buuren